Elia Moretti
Elia Moretti jest włoskim kompozytorem, performerem, perkusistą i badaczem działającym na styku dźwięku, performansu i praktyk społecznych. Jego twórczość koncentruje się wokół performatywności dźwięku oraz słuchania rozumianego nie jako bierny odbiór, lecz jako praktyka relacyjna, narzędzie krytyczne i sposób poznawania rzeczywistości. Wykształcony jako perkusista, a równocześnie związany z naukami społecznymi, wypracował interdyscyplinarną praktykę sytuującą się pomiędzy kompozycją, teatrem muzycznym, sztuką dźwięku i badaniami artystycznymi.
W centrum jego zainteresowań pozostaje pytanie o to, w jaki sposób dźwięk powstaje w określonych kontekstach i jak wpływa na sposoby doświadczania przestrzeni, wspólnoty i obecności. Moretti traktuje słuchanie jako proces zdolny ujawniać społeczne, polityczne i terytorialne warstwy rzeczywistości, a jego projekty często rozwijają się poprzez działania partycypacyjne, pracę terenową i długotrwałe procesy badawcze. W jego praktyce dźwięk nie jest autonomicznym obiektem estetycznym, lecz medium budującym relacje i umożliwiającym krytyczne odczytywanie miejsc, historii i wspólnot.
Jest współzałożycielem grupy performatywnej Ferst Dadler, rozwijającej kolektywne formaty aktywizujące przestrzeń publiczną poprzez dźwięk, ruch, obiekty i partycypacyjne dramaturgie. Komponował muzykę dla radia, teatru i tańca, współpracując z artystami i instytucjami we Włoszech, Francji, Czechach, Słowacji i Serbii. Jego praktyka obejmuje również działalność kuratorską — współtworzył m.in. cykl Carpathian New Wave w Prešovie, festiwal Hear Me! oraz serię EARDAY realizowaną w Pradze i na terenach wiejskich Czech.
Jako wykonawca współpracował z zespołami muzyki współczesnej i improwizowanej, takimi jak New Made Ensemble, MI-65, Klang Systematiek, Prague Music Performance Orchestra czy Pražský Improvizační Orchestra. Jest również autorem nagradzanych słuchowisk radiowych, w tym Republika Zahradníiíiíiíiíi (Prix Italia 2025) oraz Once Enea Stuck an Apple Seed in My Ear (Phonurgia Nova 2022, Palma Ars Acustica 2022), a także albumu Symposium Musicum, będącego rezultatem długotrwałego eksperymentu i społecznej praktyki dźwiękowej realizowanej w Karpatach.
Ważnym elementem jego działalności pozostają badania etnomuzykologiczne prowadzone w Czechach, Rumunii i na Słowacji oraz refleksja teoretyczna nad dźwiękiem i teatrem muzycznym. Obecnie kończy doktorat na Uniwersytecie Karola w Pradze i współtworzy międzynarodowy projekt Creative Europe Listening as Method (2025–2027), badający słuchanie jako praktykę poznawczą, społeczną i polityczną.
Warsztat proponuje słuchanie jako metodologię budowania relacji pomiędzy różnymi dyscyplinami, doświadczeniami społecznymi oraz tym, co więcej-niż-ludzkie. Punktem wyjścia jest międzynarodowy projekt badawczy Listening as Method, rozwijany przez Brandona LaBelle’a, Elię...
Jakie możliwości otwiera słuchanie w praktyce artystycznej, badaniach, przestrzeni publicznej i polityce? Listening as Method traktuje słuchanie jako aktywną i usytuowaną praktykę, poprzez którą powstaje wiedza, kształtują się relacje oraz...
