Daniel Muzyczuk

Daniel Muzyczuk jest dyrektorem Muzeum Sztuki w Łodzi, historykiem i krytykiem sztuki oraz kuratorem. Jego działalność koncentruje się na historii sztuki Europy Środkowo-Wschodniej, ze szczególnym uwzględnieniem relacji pomiędzy sztukami wizualnymi, muzyką eksperymentalną i kulturą dźwięku. Od wielu lat bada praktyki awangardowe i neoawangardowe, historię Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia oraz związki pomiędzy eksperymentem muzycznym, performansem, technologią i sztukami wizualnymi. Ważnym obszarem jego zainteresowań pozostaje również historia kontrkultury i undergroundu Europy Wschodniej, analizowana z perspektywy przemian społecznych, politycznych i kulturowych. W swoich projektach kuratorskich traktuje wystawę jako narzędzie badań, umożliwiające reinterpretację historii i budowanie nowych sposobów opowiadania o sztuce oraz jej związkach z muzyką i kulturą wizualną.

Kurator projektów m.in.: „Long Gone” Susan Philipsz, „Poszliśmy do Croatan” (z Robertem Rumasem), „Melancholia sprzeciwu” (z Agnieszką Pinderą), „Spojrzenia 2011”, „Dźwięki elektrycznego ciała. Eksperymenty w sztuce i muzyce w Europie Wschodniej 1957–1984” (z Davidem Crowleyem), „Notatki z podziemia. Sztuka i muzyka alternatywna w Europie Wschodniej 1968–1994” (z Davidem Crowleyem), „Muzeum rytmu” (z Natashą Ginwalą), „Through The Soundproof Curtain: The Polish Radio Experimental Studio” (z Michałem Mendykiem) oraz „Praca, praca, praca (praca). Céline Condorelli i Wendelien van Oldenborgh” (z Joanną Sokołowską). Był kuratorem wystawy w Pawilonie Polskim na 55. Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Wenecji. Jest autorem książki „Zmierzch magów” (Krytyka Polityczna, 2025).