Cave12

Partnerem tegorocznej edycji Sanatorium Dźwięku jest Cave12 – jedno z najważniejszych w Europie miejsc poświęconych muzyce eksperymentalnej, którego program kuratorski tworzą Marion Innocenzi i Fernando Sixto. W ramach współpracy objęli oni opieką kuratorską udział artystów rezydujących w Szwajcarii – Ayi Metwalli i Nur – wspierając ich obecność na festiwalu i dzieląc się swoim wieloletnim doświadczeniem w obszarze współczesnej muzyki eksperymentalnej.

Cave12 to miejsce działające w Genewie, założone w 1989 roku. Od początku swojej działalności koncentruje program na mniej reprezentowanych nurtach muzycznych, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki eksperymentalnej. Bardzo szybko stało się ważnym punktem na międzynarodowej mapie tej sceny, goszcząc artystów od Nowego Jorku po Japonię.

Po eksmisji w 2007 roku Cave12 przeniosło się do nowej siedziby, otwartej w 2013 roku. To nie tylko miejsce koncertów, ale przede wszystkim przestrzeń artystycznych poszukiwań i badań, otwarta na praktyki badające i przesuwające granice fizyki dźwięku – od formacji akustycznych i działań wykorzystujących różne media, przez rozmaite formy amplifikacji i maszyny, projekty elektroakustyczne, aż po szerokie spektrum muzyki elektronicznej i instrumentalnej wykorzystującej amplifikację. Wszystko to odbywa się bez estetycznych granic – od wybuchowej energii free-punku po redukcjonistyczne i medytacyjne podejścia.

Program Cave12 obejmuje praktyki badające możliwości instrumentów i ich potencjał brzmieniowy, a także działania podważające pojęcia ciszy i hałasu, kompozycji i improwizacji. Istotnym obszarem zainteresowań pozostają również tradycja i przekazywanie praktyk, postrzegane jako fundament dalszego rozwoju języka muzycznego. Program odzwierciedla różnorodność współczesnej muzyki – od elektroniki i muzyki współczesnej, przez punk rock, folk, drone i psychodelię, po hip-hop i wiele innych nurtów.

Cave12 należy do nielicznych miejsc w Europie prowadzących regularny, całoroczny program poświęcony muzyce eksperymentalnej, organizując od dziesięciu do piętnastu wydarzeń miesięcznie. Konsekwentne podążanie za rozwojem praktyk artystycznych, wspieranie twórców oraz tworzenie warunków umożliwiających pełną realizację ich prac dźwiękowych zapewniły Cave12 międzynarodową renomę jako jednej z najważniejszych scen współczesnej muzyki eksperymentalnej.

Marion Innocenzi:

„Czego oczekujemy od miejsc przeznaczonych dla sztuk performatywnych? Z pewnością wolności i szaleństwa! Wolności umysłu i szaleństwa idei. Wolności wykorzystywania każdej przestrzeni, dowolnego miejsca, bez administracji odgrywającej rolę psuja zabawy. Architekci! Wyobrażajcie sobie najbardziej szalone sceny, zamieniajcie mieszkania w teatry, zamykajcie ulice na potrzeby koncertów, zapomnijcie o porządku, który oddziela to, co oficjalne, od tego, co marginalne, ponieważ tworzenie teatru marginalnego w idealnym społeczeństwie powinno być wszystkim, tylko nie czymś oficjalnym.”

Christian Dupavillon – „The Places of Entertainment”, L’Architecture d’Aujourd’hui, nr 199, październik 1978, s. 1.