Close

Judith Hamann

Od wewnętrznego pulsu do makrokosmicznego trzęsienia - Hamann wprowadza swoją wiolonczelę w drżenie, wydobywając z niego niezwykłe, wielowarstwowe kompozycje.

Udostępnij:
Concert INA grm - Multiphonies 23-24 - akousma à la mAsoin de la Radio et de la Musique - Paris 75016

Osoba komponująca/wykonująca urodzona w Narrm w Melbourne, a obecnie mieszkająca w Berlinie. Opisywana jako „niezwykła australijska wiolonczelistka” (The Guardian) oraz osoba kompozytorska, która „niszczy fikcyjny obraz postaci muzyka, który żyje i pracuje poza konwencjonalnymi parametrami, a w jej miejsce tworzy serię kompozycji, które są fundamentalnie ludzkie” (The Wire), jej twórczość obejmuje performans, kompozycje elektroakustyczne, generatywne site-specific w oraz bazujące na systemach mikro-tonalnych w praktyce twórczej opartej na procesie. W swoich najnowszych badaniach analizuje gesty trzęsienia i nucenia jako formalne i intymne spotkania, bada „upadek” jako generatywną powierzchnię wyobraźni i wreszcie rozważa „pozbawianie kontroli” ciał, zarówno ludzkich, jak i nieludzkich, w praktyce instrumentalnej i pedagogice dziedzictwa osadników-kolonizatorów. Występuje na wielu festiwalach, w tym Tectonics, Unsound New York, Sonic Acts, Maerzmusik, CTM, Biennale Musica w Wenecji, Tokyo Experimental Festival i AURAL. Docenia myślenie i pracę z innymi artystami_kami, w tym z takimi osobami jak Marja Ahti, Joshua Bonnetta, Pascale Criton, Charles Curtis, Sarah Hennies, Yvette Janine Jackson i Anike Joyce Sadiq. Twórczość Judith Hamann wydawały takie wytwórnie jak Blank Forms, Black Truffle, Another Timbre i Longform Editions. Uzyskali tytuł doktora sztuk muzycznych na UC San Diego.

Judith Hamann - koncert
mar 23, 2024 -- 20:00

Shaking Studies to zbiór iteratywnych, zwielokrotnionych wykonań na wiolonczelę, które kładą nacisk na potrząsanie jako element generatywny. Oprócz arsenału technik umożliwiających rejestrację powstałych w jego konsekwencji wibracji, koncepcja Judith kładzie nacisk na mikro i makro pulsowanie, w tym drżenie, wibrato, wilcze tony i złożoną aktywność poszczególnych części. Od wewnętrznego pulsu do bardziej makrokosmicznego trzęsienia, alternatywna koncepcja muzyczki odrzuca pomiar i regularność, porządek i kontrolę, zamiast tego nawiązując do bardziej responsywnego i intuicyjnego trybu konwulsyjnego brzmienia.

W tym performansie opartym na procesie, artystka czerpie również z idei „drżącego myślenia” Édouarda Glissanta i koncepcji analizy rytmów Henriego Lefebvre'a. Rozważając możliwości i funkcje rytmu wykraczające poza zwykłe podziały w czasie, przy czym puls, wibracje i cykle mogą być przeformułowane nie tylko jako brzmiący obiekt, ale także brzmiący podmiot, a owe materiały mogą być rozszerzone na zewnątrz, aby ujawnić coś o naszym środowisku i nas samych. Co jeśli drżenie, które samo w sobie jest rodzajem rytmu, można uznać za podmiot? Agenta lub badacza? Co w takim razie potrząsanie mogłoby ujawnić lub powiedzieć nam o materii, materiale, relacyjnej wydajności instrumentalnej, a nawet o nas samych?

Sanatorium of Sound Ensemble plays "Treatise" by Cornelius Cardew (Judith Hamann, Giuseppe Ielasi, Gerard Lebik)
mar 24, 2024 -- 13:00

Treatise, stworzony między 1963 a 1967 rokiem, stanowi graficzną partyturę muzyczną składającą się z 193 stron linii, symboli oraz różnorodnych kształtów geometrycznych. To monumentalne dzieło Corneliusa Cardewa, stanowiące introspektywną podróż w głąb natury czasu i rytmu, zainspirowane koncepcją Tractatus logico-philosophicus Wittgensteina.

 

Podobnie jak filozof eksplorował granice języka i jego relacje z rzeczywistością, Treatise staje się rodzajem "traktatu dźwięku", prowokując refleksję nad naszym postrzeganiem czasu i rytmu. W Treatise, czas przestaje być jedynie liniową sekwencją zdarzeń, stając się gęstą siecią relacji i doświadczeń, podobnie jak w filozofii Wittgensteina, gdzie znaczenia formują się w kontekście. Ta nielinearna percepcja czasu odnajduje swoje odbicie w abstrakcyjnych symbolach i kształtach, które przypominają o relacyjnym charakterze rzeczywistości.

Treatise, prowokuje do interpretacji i eksploracji dźwięku, podobnie jak Wittgenstein prowokował do refleksji nad językiem. Podobnie jak język, który odzwierciedla nasze postrzeganie świata, rytm w Treatise manifestuje się jako fundamentalny element ludzkiej egzystencji, stanowiąc punkt wyjścia do introspekcji nad istnieniem i sensem życia.

Concert INA grm - Multiphonies 23-24 - akousma à la mAsoin de la Radio et de la Musique - Paris 75016