Rashad Becker
Rashad Becker jest niemiecko-syryjskim artystą dźwiękowym, kompozytorem i inżynierem masteringu mieszkającym w Berlinie. Urodzony w Syrii, od dzieciństwa związany z Niemcami, rozwija działalność sytuującą się pomiędzy kompozycją, syntezą dźwięku, przestrzennym myśleniem o słuchaniu i eksperymentalnymi formami kształtowania percepcji. Wielokulturowe doświadczenie i funkcjonowanie pomiędzy odmiennymi porządkami słuchania nie przyjmuje w jego twórczości formy cytatu ani rekonstrukcji. W jego muzyce można jednak odnaleźć wyraźną odrębność wobec zachodniego imaginarium muzycznego — nie poprzez bezpośrednie odniesienia do konkretnych tradycji, lecz przez sposób organizacji czasu, relacji pomiędzy dźwiękami oraz budowanie niejednoznacznych środowisk akustycznych.
Przez wiele lat Becker związany był ze studiem Dubplates & Mastering w Berlinie, współtworząc brzmienie setek wydawnictw z obszaru muzyki elektronicznej, eksperymentalnej i elektroakustycznej, a następnie rozwijał własne studio Clunk. Równolegle konsekwentnie rozwijał własny język kompozytorski, w którym dźwięk przestaje pełnić funkcję reprezentacji czy nośnika gatunkowych kodów.
W jego realizacjach syntetyczne brzmienia zyskują własną logikę, sprawczość i wewnętrzną dynamikę, funkcjonując bardziej jako autonomiczne byty niż elementy tradycyjnej kompozycji. Szczególnie wyraźnie rozwija się to w cyklu Traditional Music of Notional Species, gdzie muzyka organizowana jest nie wokół tematu czy struktury narracyjnej, lecz poprzez współobecność i wzajemne oddziaływanie dźwiękowych „gatunków” i zdarzeń. Krytycy opisywali tę estetykę jako przywołującą echo nieistniejących tradycji i wyobrażonych kultur muzycznych.
Jego koncerty i instalacje rozwijają się jako dynamiczne środowiska akustyczne, w których słuchanie staje się doświadczeniem przestrzennym i performatywnym. Zamiast linearnych form Becker buduje sytuacje opierające się na mikrozdarzeniach, zmianach percepcji i niejednoznacznej relacji pomiędzy tym, co syntetyczne i organiczne. Ważnym elementem jego twórczości pozostaje także dramaturgia dźwięku — rozumiana nie jako budowanie napięcia narracyjnego, lecz jako tworzenie warunków, w których dźwięk może ujawniać własną materialność i nieprzewidywalność.
Obok działalności koncertowej i wydawniczej Becker realizuje również instalacje i projekty performatywne. Jego twórczość pozostaje jednym z najbardziej konsekwentnych przykładów współczesnego myślenia o dźwięku jako autonomicznym polem percepcji, wykraczającym poza utrwalone podziały pomiędzy muzyką elektroniczną, kompozycją i sztuką dźwięku.